Wednesday, November 26, 2008

Priska

Ik moet toegeven dat, toen ik gisterenavond thuiskwam en mijn appartement naar kattepis stonk en ik overal plasjes bloed en plasjes vond, ik mijn kwaadheid effe niet meer te boven kwam.

Ten eerste was ik kwaad omdat ik wist dat Priska zich niet goed voelde; de dag daarvoor had ik al gemerkt dat ze om de vijf minuten in de kattebak ging. Maar stillekes hoopte ik dat het van voorbijgaande aard zou zijn. En toen ik gisteravond binnenkwam en Priska de kattebak niet meer uit kwam omdat ze alle urinevocht uit haar pluizige lijf zat te persen, was ik kwaad dat het 'for a change' niet gewoon eens kon overgaan.

Ten tweede plaste ze op de koop toe nog eens op mijn dierbare zwarte rugzak, alsof ze plaste op alles waarvoor die rugzak staat: mijn ontdekkingstochten door New York City, mijn vliegreisjes van LA naar Baltimore en terug, mijn logementjes bij vrienden en familie, en vooral, de dag dat ik die zak kocht en ik besliste dat die rugzak mijn vaste kompaan zou worden op al mijn avonturen. Ik heb al eens zo een rugzak gehad, eentje die veel groter was dan die waar Priska gisteravond eens gezellig op ging piesen. Maar ook die is verprutst geweest door een poes die we uit het asiel hadden genomen zovele jaren geleden.

Dus gisteravond ga ik laat na het werk - het was half 10 savonds, had nog niet gegeten en voor wie mij een beetje kent zie ik dan zowiezo al wat groen als de Hulk - een lekker broodje pita halen, doe ik de deur open van mijn appartement en wordt mijn geurzin overmeesterd door de bedwelmende stank van kattepis.

Ik had veel zin om Priska op te sluiten in haar kenneltje en haar te laten overnachten met wat water en eten tot ik de volgende dag naar de dierenarts kon. Maar dat kreeg ik nooit over mijn hart. En dus ververste ik de kattebakken, gaf ik haar vers water, kuiste ik het bad uit (waar Simba had ingepist omdat hij niet in de kattebak kon omdat Priska daar de hele tijd inzat) en dweilde ik de vloer ook maar meteen, en tegen een uur of 11 ben ik dan volledig uitgeblust in de zetel gezakt, waar ik toch nog een paar druppeltjes had overgeslagen.. gelukkig op de zetelovertrek.. dus heb ik die eraf getrokken om in de was te steken, heb ik mijn handen flink gewassen en ben ik in bed gekropen. En heerlijk geslapen ook, ik mag niet klagen.

Vandaag dan weer een heel ander verhaal. Met Priska naar de dierenarts die hier een paar straten verder zit. Heel hartelijk onthaald geweest en het schattigste ooit meegemaakt: Priska zit op tafel en ik ben haar over haar kopje aan het strelen om haar gerust te stellen voor de prik die ze zo meteen zal krijgen. Plots kruipt ze naar mij toe, zet ze zich op haar poep, legt ze haar twee witte pootjes op mijn borst en kijkt ze naar mij op alsof ze vraagt om haar op te pakken en over mijn schouder te leggen. Op slag was ik heel het pisverhaal van de avond ervoor vergeten, en werd Priska weer mijn kleine flinke meid.

En terug thuis was ze weer liever dan ooit. Flodderen, ronken, en ze voelt zich weer een pak beter lijkt het want nu huppelt ze weer rond en zit ze niet voortdurend in de kattebak te scharrelen..

Pets - you hate 'em, you love 'em.

6 comments:

Lore said...

Jahaa, heel herkenbaar. Vloeken omdat ik Vic kokhalsgeluiden hoor maken en dan zijn spoor volgen het hele huis door omdat ie weer ergens een of ander van het dak heeft gehooverd. Antwerpen-Gent: gene rugzak nodig! Cheesecake: wil wel, maar werkgever in Kontich is weggevallen :(, dus nog maar weinig in Apen jammer genoeg. Heb wel kerstvakantie genomen!

bittersweet said...

Zeer herkenbaar - té herkenbaar: vanmorgen mijn keuken mogen dweilen vanwege kakpis van Billie :/ Kan mij ook niet altijd bedwingen en word dan boos op haar :x

Lore said...

Maar ze zijn ook leuk natuurlijk! Vanavond wou Vic per se aan een sjalot ruiken, daarna 7 keer niezen!

Dennis said...

Haha, ja das waar, er zijn ook veel leuke momenten ! Schattig he als ze zo niezen !

Zonet een half uurtje met Simba op de buik en Priska op de borst gelegen ! Tesamen ! En net gegeten natuurlijk :)

Ken De Vos said...

Hey broer,
tof dat je de stilte op je blog weer hebt doorbroken! Keep up writing!
Greetz

Tozansha said...

hehe, Priska is toch een echte knuffel geworden he. Tijdens al die dierenarts bezoeken voor ze terug naar Belgie vertrokken kroop ze het liefst onder mijn jas om zich zo ver mogelijk te verbergen.
En dan die grote bolle ogen zijn onweerstaanbaar he?!

Blij dat je weer blogt! Hebt je verhalen gemist!